Ludzkość, która odkrywa swoją zdolność do przekształcania i w pewnym sensie tworzenia świata poprzez własną pracę, zapomina, że zawsze opiera się to na uprzednim i pierwotnym darze Boga, którym są rzeczy istniejące. Ludzie myślą, że mogą dowolnie korzystać z ziemi, podporządkowując ją bez ograniczeń swojej woli, jakby ziemia nie miała własnych wymagań i wcześniejszego, danego przez Boga celu, który człowiek może rozwijać, ale nie może zdradzić.

Jeśli ludzkość rozwinie elektroniczny system nerwowy, poza ciałami poszczególnych ludzi, dając nam wszystkim jeden umysł i jedno globalne ciało, to niemal dokładnie to, co wydarzyło się w organizacji komórek tworzących nasze ciała. Już to zrobiliśmy. [...] Jeśli wszystko to zakończy się tym, że ludzkość nie pozostawi po sobie żadnego śladu w wszechświecie, poza systemem elektronicznych wzorców, dlaczego miałoby nas to martwić? Bo dokładnie tym jesteśmy teraz!

W poprzednich przypadkach, gdy Bóg wcielał się na ziemi, błogość rozpoznania Go w wcieleniu była zapewniona dopiero po tym, jak fizyczne ciało opuściło świat, mimo licznych dowodów Jego Łaski. Jednak pomyśl przez chwilę o tej manifestacji Sathya Sai; w tej erze szerzącego się materializmu, agresywnego niedowiarstwa i braku szacunku, co sprawia, że zdobywa ona czci milionów z całego świata? Będziesz przekonany, że podstawowym powodem tego jest fakt, że to jest Supra-światowa Boskość w ludzkiej postaci.

[Mówiąc o małżeństwie i rodzinie] W całym tym świecie nie ma doskonalszego, pełniejszego obrazu Boga, Jedności i Wspólnoty. Nie ma innej rzeczywistości ludzkiej, która bardziej odpowiadałaby, ludzkim okiem, temu boskiemu misterium.

Kto przeciwstawia się złośliwości złośliwością, nigdy nie będzie wolny, ale ten, kto nie czuje złośliwości, łagodzi tych, którzy nienawidzą. Nienawiść przynosi ludzkości cierpienie, więc mądry człowiek nie zna nienawiści.

Pracujesz nad sobą jako prezent dla innych ludzi. Następnie używasz każdej sytuacji, jaką masz z innymi ludźmi, jako narzędzia do pracy nad sobą, dostrzegając, gdzie utknąłeś – gdzie naciskasz, gdzie chwytasz, gdzie oceniasz, gdzie robisz wszystko.

Nieświadomość nie jest tylko zła z natury, jest także źródłem najwyższego dobra: nie tylko ciemności, ale i światła, nie tylko bestialstwa, półludzkiego i demonicznego, ale także nadludzkiego, duchowego i, w klasycznym sensie tego słowa, "boskiego".

Miłość i współczucie są ostatecznym źródłem ludzkiego szczęścia, a potrzeba ich leży w samym rdzeniu naszego istnienia.

Wszystkie religie zasadniczo są takie same w swoim celu rozwoju dobrego ludzkiego serca, abyśmy stali się lepszymi ludźmi.

W większości przypadków moje wizyty na Zachodzie mają na celu promowanie wartości ludzkich i religijnej harmonii.

Indie wieków nie są martwe, ani nie powiedziały swojego ostatniego twórczego słowa; żyje i ma jeszcze coś do zrobienia dla siebie i dla ludzi.

Wielkie okazje budzą nawet najniższych ludzi do pewnego rodzaju wielkości, ale tylko ten jest naprawdę wielki, którego charakter jest zawsze wielki, niezależnie od miejsca, w którym się znajduje.

Przekroczenie cyklu śmierci i odrodzenia to prawdziwy cel tego życia w ludzkiej postaci.

Posiadanie materialnych bogactw, bez wewnętrznego spokoju, jest jak umieranie z pragnienia podczas kąpieli w jeziorze. Jeśli ma być uniknięte ubóstwo materialne, należy nienawidzić ubóstwa duchowego. To duchowe ubóstwo, a nie brak materialny, leży u podstaw wszelkiego ludzkiego cierpienia.

Człowiek wynajduje wojnę. Człowiek odkrywa pokój. Wynajduje wojnę z zewnątrz. Odkrywa pokój wewnętrznie. Wojnę człowiek rzuca. Pokój człowiek sieje. Uśmiech wojny to powódź ludzkiej krwi. Uśmiech pokoju to miłość, na dole, na górze.

Największym instrumentem muzycznym danym człowiekowi jest głos.

Śmiech jest mechanizmem ludzkości do ucieczki od cierpienia.

Kiedy następuje sięgnięcie w najgłębsze doświadczenie, w jądro osobowości, większość ludzi ogarnia strach i wielu ucieka... Ryzyko wewnętrznego doświadczenia, przygoda ducha, w każdym przypadku jest obce większości ludzi. Możliwość, że takie doświadczenie ma psychiczną rzeczywistość, jest dla nich anathemą.

Dzięki szczęśliwej braterstwie między sobą, wcielone istoty osiągają najwyższy spokój. Wtedy cała ta ziemia świeci jak jeden dom. Kiedy ludzie, wcielone istoty traktują się nawzajem z równym szacunkiem i mają dobre braterskie uczucia między sobą, panuje wielki spokój i harmonia. Wtedy cała ta ziemia świeci jak jeden dom. Cały świat świeci jak jeden dom ludzkości.