Nie mam strachu, nie martwię się; całkowicie oddaję się woli mojego Ukochanego.

Miłość to esencja wszechświata. Miłość w działaniu to służba.

Miłość to most nad morzem zmian. Nie buduj na nim domu.

Rzeczywiście, nasz świat jest pełen nienawiści i niewiary, ale to nie powód, abyśmy nie kochali i nie wierzyli. Musimy kochać i wierzyć, aby opróżnić morze nienawiści.

Przyjdzie czas w życiu poszukiwacza, kiedy odkryje, że jest jednocześnie kochającym i kochanym.

Szczęście jest w nas. Radość jest w nas. Miłość jest w nas. Królestwo niebieskie jest w nas. Ale szukamy na zewnątrz.

Wdzięczność jest twórczą siłą, matką i ojcem miłości. To w wdzięczności istnieje prawdziwa miłość. Miłość rozwija się tylko wtedy, gdy jest tam wdzięczność. Ograniczona miłość nie oferuje wdzięczności. Ograniczona miłość jest natychmiast związana z czymś – z ciągłymi pragnieniami lub ciągłymi wymaganiami. Ale kiedy jest to miłość nieograniczona, stała miłość, wtedy wdzięczność wychodzi na pierwszy plan. Ta miłość staje się całą wdzięcznością.

Kiedy ta miłość, niebiański dar Natury, pojawia się w sercu, usuwa wszystkie przyczyny pobudzenia z organizmu i ochładza go do całkowicie normalnego stanu; wzmacniając siły witalne, wypędza wszystkie obce substancje – zarazki chorób – naturalnymi drogami (np. pocenie). Dzięki temu człowiek staje się doskonale zdrowy na ciele i umyśle oraz jest w stanie właściwie rozumieć wskazówki Natury.

Tylko myśli o Bogu i intensywna miłość do Niego przynoszą pokój.

Poświęć trochę czasu na to, by pójść do wewnątrz, w ciszy. Dzięki temu twoje piękno staje się wieczne, twoja miłość staje się bezwarunkowa i powstaje wielka siła.

Kiedy wiesz, bez wątpienia, że ta sama życie przepływa przez wszystko, co istnieje, i jesteś tym życiem, będziesz kochać wszystko naturalnie i spontanicznie.

Ten, kto praktykuje Pranajamę, prawdziwie kocha wszystkie istoty.

Nawet jeśli wygrasz w ego, to i tak przegrasz. Nawet jeśli przegrasz w miłości, to będzie zwycięstwo.

Niech piękno tego, co kochasz, będzie tym, co robisz.

Joga to podręcznik do gry w życie, ale w tej grze nikt nie musi przegrywać. Jest trudna, i musisz trenować ciężko. Wymaga gotowości do myślenia samodzielnie, obserwowania i poprawiania, oraz pokonywania okazjonalnych niepowodzeń. Wymaga uczciwości, stałego zaangażowania i przede wszystkim miłości w sercu.

Wierzę, że Ty, O Jezu, jesteś w Najświętszym Sakramencie. Kocham Cię i pragnę Cię. Przyjdź do mego serca. Obejmuję Cię. O, nigdy mnie nie opuszczaj. Niech ognista i najczulsza moc Twojej miłości, O Panie Jezu Chryste, błagam Cię, pochłonie mój umysł, abym umarł z miłości do Twojej miłości, Który łaskawie zechciałeś umrzeć z miłości do mojej miłości.

Rozmawiam ze swoim wewnętrznym kochankiem i mówię: dlaczego taki pośpiech? Czujemy, że istnieje jakiś duch, który kocha ptaki, zwierzęta i mrówki – być może ten sam, który dał ci blask w łonie twojej matki. Czy logiczne jest, że teraz chodzisz całkowicie osierocony? Prawda jest taka, że to ty sam odwróciłeś się i postanowiłeś pójść w ciemność samotnie. Teraz jesteś uwikłany w innych i zapomniałeś to, co kiedyś wiedziałeś, dlatego wszystko, co robisz, ma jakiś dziwny sens niepowodzenia.

Jeśli kochasz pieniądze i chcesz być kreatywny, nie możesz stać się kreatywny. Sama ambicja do pieniędzy zniszczy twoją kreatywność. Jeśli chcesz sławy, zapomnij o kreatywności. Sława przychodzi łatwiej, gdy jesteś destrukcyjny.

Chciałbym, aby moje życie było wyrazem miłości i współczucia – a tam, gdzie nie jest, tam leży moja praca.

Najszczęśliwszy jest ten, kto nie oczekuje szczęścia od innych. Miłość cieszy i chwali w dawaniu, nie w otrzymywaniu. Naucz się więc kochać i dawać, a nie oczekiwać nic od innych.

Ścieżka miłości nie jest nudną ścieżką. To ścieżka radości. To ścieżka śpiewu i tańca. To nie pustynia. To dolina kwiatów.

Nawet jeśli ktoś cię zrani, daj mu miłość. Najgorszą karą jest wyrzucić kogoś z serca... Powinieneś kochać wszystkich jak Boga i kochać się nawzajem. Jeśli nie możecie się kochać, nie osiągniecie celu.

Może nie będziemy w stanie dać dużo, ale zawsze możemy dać radość, która płynie z serca zakochanego w Bogu.