W umyśle indyjskim nie ma nic wyższego niż ideały religijne, to jest kluczowa cecha życia indyjskiego.

Pośpiech, aby się cieszyć, zabiera radość z życia i tylko odmawia szczęścia i wolności tu i teraz.

W rzeczywistości życie wymaga największej dyscypliny, aby być prostym, a akceptacja siebie jest istotą problemu moralnego i uosobieniem całego spojrzenia na życie.

Z Eucharystii pochodzi siła do życia życiem chrześcijańskim i zapał do dzielenia się tym życiem z innymi.

Życie to miłość, ciesz się nim. Życie to tajemnica, poznaj ją. Życie to obietnica, wypełnij ją.

Kwiat opada, choć go kochamy; a chwast rośnie, choć go nie kochamy... W ten sposób nasze życie powinno być rozumiane. Wtedy nie ma problemu.

Kiedy spotykamy prawdziwą tragedię w życiu, możemy zareagować na dwa sposoby - albo tracąc nadzieję i popadając w autodestrukcyjne nawyki, albo wykorzystując wyzwanie do odnalezienia naszej wewnętrznej siły.

Świadomość jest podstawą całego życia i polem wszelkich możliwości. Jej natura polega na rozszerzaniu się i rozwijaniu pełnego potencjału. Impuls do ewolucji jest więc wrodzony w samej naturze życia.

Lepiej mieć krótkie życie pełne tego, co lubisz robić, niż długie życie spędzone w nędzny sposób.

Medytacja jest techniką integracji osobowości, aby móc żyć i cieszyć się pełnym życiem, pełnym wszelkich chwał - ziemskich i boskich.

Głębie psychiczne to natura, a natura to twórcze życie.

Życie człowieka jest aktem bez aktora, i dlatego zawsze uznawano, że szalony człowiek, który stracił rozum, jest parodią mędrca, który transcendentował swoje ego. Jeśli ktoś jest paranoikiem, to drugi jest metanoidem.

Zastępując strach przed nieznanym ciekawością, otwieramy się na nieskończony strumień możliwości. Możemy pozwolić, aby strach rządził naszym życiem, albo stać się dziecinni w ciekawości, poszerzając nasze granice, wychodząc poza strefę komfortu i akceptując to, co życie przed nami stawia.

Między brzegami przyjemności i bólu płynie rzeka życia. Jeśli spędzisz zbyt dużo czasu na którymkolwiek z brzegów, przegapisz życie.

Celem życia jest bycie szczęśliwym.

Niestety, jedynym znaczeniem, jakie społeczeństwo przypisuje dziś życiu, jest okazja do zarabiania pieniędzy.

Potrzebujemy przewodnika i nauczyciela w życiu duchowym, tak samo jak w życiu materialnym.

Różni chińscy filozofowie, piszący prawdopodobnie w V-IV wieku p.n.e., przedstawili niektóre główne idee i sposób życia, które dzisiaj znane są pod nazwą taoizmu, drogi zrozumienia relacji między człowiekiem a tendencją lub przebiegiem świata natury.

Na platformie rzeczywistości, na platformie jedności życia, wszystkie różnice znikają.

Indywidualny potencjał życia to potencjał kosmiczny. Indywidualność jest boska głęboko w środku. Doświadczenie transcendentalne budzi tę boskość w człowieku. A kiedy zabijasz człowieka, pozbawiasz go tego prawdziwego dziedzictwa.

Poświęć się szczerze praktyce duchowej. Musisz wejść w życie wewnętrzne.

O Boży Mistrzu, daj, abym nie tyle szukał pocieszenia, co pocieszał; nie tyle, abym był rozumiany, co rozumiał; nie tyle, abym był kochany, co kochał. Albowiem to w dawaniu otrzymujemy; to w przebaczaniu jesteśmy przebaczani; i to w umieraniu rodzimy się do życia wiecznego.

Życie bez śmierci i szczęście bez cierpienia to sprzeczność, której nie da się znaleźć w samotności, ponieważ każde z nich jest inną manifestacją tej samej rzeczy.