Kiedy umysł jest cichy, poznajemy siebie jako czystego świadka. Wycofujemy się z doświadczenia i jego doświadczającego oraz stajemy w czystej świadomości, która jest pomiędzy a poza tymi dwoma. Osobowość, oparta na identyfikacji ze sobą, na wyobrażeniu sobie, że jest czymś: "jestem tym, jestem tamtym", trwa, ale tylko jako część obiektywnego świata. Jej identyfikacja z świadkiem pęka.

Zanim zapanuje pokój, konieczna jest wojna, a ta wojna musi być stoczona z samym sobą. Naszym najgorszym wrogiem jesteśmy my sami: nasze wady, nasze słabości, nasze ograniczenia. A nasz umysł to taki zdrajca! Co robi? Ukrywa nasze wady nawet przed naszymi własnymi oczami i wskazuje nam przyczynę wszystkich naszych trudności: innych! W ten sposób ciągle nas zwodzi, utrzymując nas w nieświadomości prawdziwego wroga i popycha nas w stronę tych innych, by z nimi walczyć, pokazując ich nam jako naszych wrogów.

Wydaje się, że specjalną cechą ludzi jest to, że reflektują: myślą o myśleniu i wiedzą, że wiedzą. To, jak inne systemy sprzężenia zwrotnego, może prowadzić do błędnych kół i zamieszania, jeśli nie jest odpowiednio zarządzane, ale samoświadomość sprawia, że ludzkie doświadczenie staje się rezonujące. Przekazuje to jednoczesne "echo" wszystkiego, co myślimy i czujemy, jak pudło skrzypiec rezonuje dźwiękiem strun. Dodaje głębi i objętości temu, co w przeciwnym razie byłoby płytkie i płaskie.

Jeśli wiesz, że wszystko pochodzi z umysłu, nie przywiązuj się. Kiedy się przywiązujesz, nie jesteś świadomy. Ale kiedy zobaczysz swoją naturę, cały Kanon staje się tylko prozą. Tysiące sutr i szastr tylko prowadzą do czystego umysłu. Zrozumienie przychodzi w trakcie zdania. Po co doktryny? Ostateczna Prawda jest poza słowami. Doktryny to słowa. To nie jest Droga. Droga jest bezsłowna. Słowa to iluzje... Nie przywiązuj się do pozorów, a przełamiesz wszystkie bariery...

Zwykle, gdy ktoś wierzy w określoną religię, jego postawa staje się coraz bardziej ostrym kątem skierowanym na zewnątrz. W naszym sposobie kąt zawsze jest skierowany ku nam.

Świadomość jest atrybutem, podczas gdy uwaga nim nie jest; można być świadomym tego, że się jest świadomym, ale nie być świadomym samej uwagi. Bóg jest całością świadomości, ale uwaga jest ponad wszystkim — zarówno bytem, jak i niebytem.

Jak ojciec wspiera swoich synów, tak niech najstarszy wspiera swoich młodszych braci, a także niech postępują zgodnie z prawem wobec swojego najstarszego brata, jak synowie zachowują się wobec ojca.

Wszyscy rodzimy się tchórzami.

Nie w stanie nieświadomości, lecz w pełnej świadomości, gdy wyższa Moc zstąpi i poprowadzi nas, dopiero wtedy zacznie się życie jogina.

Moralność to kontrabanda w wojnie.

To tchórz mówi: „To jest los”… To silny wstaje i mówi: „Stworzę swój los”.

Więc jedynym najważniejszym krokiem na twojej drodze do oświecenia jest to: naucz się nie identyfikować z umysłem.

Żyj w sobie; nie daj się poruszyć wydarzeniami zewnętrznymi.

Bardzo przyjemnie jest drapać swędzącą grzybicę, ale uczucie, które następuje później, jest bardzo bolesne i nie do zniesienia. W ten sam sposób przyjemności tego świata są bardzo atrakcyjne na początku, ale ich konsekwencje są straszne do rozważenia i trudne do zniesienia.

Pracować bez przywiązania to pracować bez oczekiwania nagrody lub strachu przed karą w tym świecie lub w przyszłym. Praca w ten sposób jest środkiem do celu, a celem jest Bóg.

Przekrocz naukę, wejdź w obszar metafizyki. Prawdziwa religia jest poza dyskusją. Może być żyta tylko wewnętrznie i zewnętrznie.

Świadomość więzi wystarczy, aby uwolnić cię z jej szponów.

Żaden symbol snu nie może być oddzielony od osoby, która go śni, i nie ma jednoznacznej ani prostolinijnej interpretacji żadnego snu

Twierdza nie jest użyteczna dla tchórzy.

Pamiętaj o tym. Kiedy ludzie wybierają oddalenie się od ognia, ogień wciąż daje ciepło, ale oni stają się zimni. Kiedy ludzie wybierają oddalenie się od światła, światło wciąż świeci, ale oni są w ciemności. To samo dzieje się, kiedy ludzie oddzielają się od Boga.

Miłość to zdolność dbania, chronienia, karmienia. Jeśli nie potrafisz generować takiej energii w stosunku do siebie — jeśli nie potrafisz o siebie zadbać, nakarmić siebie, chronić siebie — bardzo trudno jest dbać o inną osobę.

W stronę Jednego, doskonałości miłości, harmonii i piękna, jedynej istoty, zjednoczonej ze wszystkimi oświeconymi duszami, które tworzą wcielenie mistrza, ducha przewodnictwa.

Jeśli zobaczysz swoją naturę, nie musisz czytać sutr ani wzywać buddów. Erudycja i wiedza są nie tylko bezużyteczne, ale także zaciemniają twoją świadomość. Doktryny są tylko wskazówkami do umysłu. Gdy już zobaczysz swój umysł, po co zwracać uwagę na doktryny?