Zacznij widzieć wszystko jako Boga, ale zachowaj to w tajemnicy.

Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. — Mateusz 22:37

Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. — 1 Jana 4:8

Sukces jest w twoich rękach. Jeśli to ręka Boga, dlaczego ja nie mogę tego zrobić?

Upewnij się, że nie smucisz się nagle przeciwnościami tego świata, bo nie wiesz, jakie dobro one przynoszą, będąc ustanowione w wyrokach Boga na wieczną radość wybranych.

Między Bogiem a duszą nie ma nic pomiędzy.

Jeśli szukamy Boga dla własnego dobra i korzyści, to nie szukamy Boga.

Wiedza o Bogu, formowanie idei, panowanie nad pragnieniami i pasjami, rozróżnienie między tym, co należy wybrać, a tym, co należy odrzucić, to wszystko człowiek zawdzięcza swojej formie.

Ten, kto jest stale pochłonięty dyskusjami o Sri Hari, jest świętym. Ten, kto jest stale zaangażowany w służenie Najwyższej Osobowej Istocie Boga, jest świętym. Ten, kto w swoich wysiłkach stara się służyć Krysznie, jest świętym.

Mężczyzna, który zadowala się życiem w samotności, jest albo bestią, albo bogiem.

Uznałam, że lepiej mówić do Boga, niż o Nim.

Moralne zadanie człowieka to proces duchowości. Wszystkie stworzenia są pośrednikami, a my zostaliśmy umieszczeni w czasie, aby przez pilność w sprawach duchowych zbliżyć się do Boga. Celem człowieka jest coś ponad czasowe – w spokojnym regionie wiecznego Teraz.

Rozum jest światłem, które Bóg zapalił w duszy.

Radujcie się teraz, wszystkie siły mojej duszy, że jesteście tak zjednoczone z Bogiem, że nikt was od Niego nie oddzieli. Nie mogę w pełni Go chwalić ani kochać, dlatego muszę umrzeć i rzucić się w boską nicość, aż powstanę z nieistnienia do istnienia.

Rozkazuję więc wszystkim moim Braciom, tym obecnym i tym, którzy przyjdą w przyszłości, czcić Świętą Matkę Bożą, którą zawsze błagamy, aby była naszą Opiekunką, chwalić ją zawsze, w każdej okoliczności życia, wszystkimi dostępnymi środkami i z największą pobożnością i posłuszeństwem.

Dusza wyda Osobę, jeśli Bóg zaśmieje się w nią, a ona odpowie mu śmiechem. Mówiąc w przypowieści, Ojciec śmieje się w Syna, a Syn odpowiada śmiechem do Ojca; a ten śmiech rodzi sympatię, sympatie rodzi radość, a radość rodzi miłość, a miłość rodzi Osobę, a Osoba rodzi Ducha Świętego.

Zastanawiam się teraz, co wspólnego ma nasza wiedza z wiedzą Bożą według tych, którzy badają Bożą wiedzę... Czy jest coś wspólnego poza samym imieniem? ... Istnieje zasadnicza różnica między Jego wiedzą a naszą, podobnie jak różnica między substancją nieba a substancją ziemi.

Rzeczy niebieskie nie mogą być osiągnięte przez wytrwałość; są one łaską Bożą. Otworzyć się na nie i zaufać im, to sposób, w jaki przekonanie przekształca się w wiarę. Nie możemy zapłacić za nie w żadnej formie, w żaden sposób, przez naszą dobroć, przez naszą pobożność, przez nasze wielkie cechy, zasługi czy cnoty; nic. To dar, a wszystko, co możemy zrobić, to go przyjąć.

Jak wspaniała majestatyczność! Jak zdumiewające poniżenie! O wzniosła pokoro! Że Pan całego wszechświata, Bóg i Syn Boży, w ten sposób pokornie zniżył się pod postacią małego chleba, dla naszego zbawienia... W tym świecie nie mogę ujrzeć Najwyższego Syna Bożego swoimi oczami, poza Jego Najświętszym Ciałem i Krwią.

Wasza postawa powinna być taka, jaką miał w sobie Chrystus Jezus: który, będąc z natury Bogiem, nie uważał za zbyt wysoką rzeczą równości Bogiem, lecz uniżył samego siebie, przyjmując postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A ukazawszy się jako człowiek, uniżył siebie samego i stał się posłuszny aż do śmierci – nawet śmierci na krzyżu!

We wszelkich trudnościach powinieneś szukać Boga. Nie powinieneś stawiać Go naprzeciwko swoim trudnościom, ale w nich. Bóg może tylko ulżyć twoim trudnościom, jeśli w swoim niepokoju będziesz się do Niego przytulał. Trudności nie powinny być traktowane jako ta czy inna rzecz w szczególności, ponieważ całe nasze życie na ziemi wiąże się z trudnościami; a przez trudności naszej ziemskiej wędrówki znajdujemy Boga.

Całe ludzkie życie - od momentu poczęcia i przez wszystkie kolejne etapy - jest święte, ponieważ ludzkie życie jest stworzone na obraz i podobieństwo Boga. Nic nie przewyższa wielkości ani godności osoby ludzkiej... Jeśli prawo człowieka do życia zostanie naruszone w chwili, gdy zostaje poczęty w łonie matki, jest to również pośredni cios w cały porządek moralny.

Pokusa od złego przychodzi najpierw w postaci nieuporządkowanego myślenia, które sprawia, że natychmiast zapominamy o Obecności Boga. Następnie następuje realizacja złego ruchu, czy to w postaci pasji, czy gniewu. Kiedy czyn jest już dokonany i sprawa zakończona, przypomnienie o Bogu może się pojawić, ale rzadko pojawia się w obecności rzeczy, które kochamy lub nienawidzimy.