Pamiętaj, że nie jesteś tak nieszczęśliwy, jak sam siebie przedstawiasz. Ty też jesteś Bogiem, a kultywowanie tej stałej świadomości w tobie pomoże ci unikać fałszywych przywiązań, utożsamiania się ze swoim ciałem, umysłem i zmysłami. Dlatego musisz powiedzieć sobie: „Ciało, umysł i zmysły są moje, ale nie jestem nimi, ponieważ jestem tym wiecznym płomieniem, który nie podlega zmianom, śmierci i rozkładowi”. Ta świadomość powinna być zawsze z tobą.

Gdzie jest Miłość i Mądrość, tam nie ma ani Strachu, ani Ignorancji. Gdzie jest Cierpliwość i Pokora, tam nie ma ani Gniewu, ani Zniecierpliwienia. Gdzie jest Bieda i Radość, tam nie ma ani Chciwości, ani Awerencji. Gdzie jest Pokój i Kontemplacja, tam nie ma ani Zmartwień, ani Niepokoju. Gdzie jest Bojaźń Boża, by strzec mieszkania, tam nie może wejść żaden wróg. Gdzie jest Miłosierdzie i Roztropność, tam nie ma ani Nadmiaru, ani Surowości.

„Ja” zrzuca iluzję „Ja” i mimo to pozostaje „Ja”. Taki jest paradoks samorealizacji. Urealnieni nie widzą w tym żadnego paradoksu. Weź pod uwagę przypadek czciciela. Zbliża się do Boga i modli się, aby zostać wchłoniętym przez Niego. Następnie oddaje się w wierze i koncentracji. A co zostaje potem? W miejsce pierwotnego „Ja” oddanie siebie zostawia resztkę Boga, w której „Ja” zostaje utracone. To najwyższa forma oddania lub poddania się i szczyt detachmentu.

Jeśli zrozumiemy i poczujemy, że największym aktem oddania i czci Bogu jest nie szkodzić żadnemu z Jego stworzeń, kochamy Boga.

Buddyści lub Jainowie nie zależą od Boga; cała siła ich religii skierowana jest na wielką centralną prawdę w każdej religii, aby wyewoluować Boga z człowieka. Nie widzieli Ojca, ale widzieli Syna. A ten, kto widział Syna, widział także Ojca.

Rozwijaj uczucie braterstwa ludzi i ojcostwa Boga.

Bóg jest źródłem wszelkiej kreatywności. Możesz być twórczy tylko wtedy, gdy jesteś w ZGODZIE z Bogiem.

Grzech i cnota to gra oporu, którą gramy z Bogiem w Jego staraniach, by przyciągnąć nas ku doskonałości.

Kiedy stajemy przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie, reprezentujemy tego, kto na świecie jest najbardziej potrzebujący Bożego Miłosierdzia. „Stoimy w imieniu tego, kto nie zna Chrystusa i jest najdalej od Boga, i sprowadzamy na jego duszę Drogocenną Krew Baranka.”

Gdyby piekło było możliwe, byłoby najkrótszą drogą do najwyższego nieba. Albowiem prawdziwie Bóg kocha.

Był jednym ze wszystkimi istotami i miał wielką miłość do wszystkich na świecie. Był jednym z Bogiem.

Kiedy czysty bhakta lub duchowy mistrz mówi, to, co mówi, powinno być przyjęte jako bezpośrednio wypowiedziane przez Najwyższą Osobowość Boga w systemie Parampara.

Tworząc ludzką rasę na Swój obraz i nieustannie ją utrzymując, Bóg wpisał w ludzką naturę mężczyzny i kobiety powołanie... miłości i komunii. Miłość jest zatem podstawowym i wrodzonym powołaniem każdego człowieka.

Nic nie robię. Bóg robi wszystko.

Kiedy człowiek idzie z wiarą w Boga, może dostrzec obecność łaski guru w sobie.

Innymi słowy, osoba, która jest fanatyczna w sprawach religii i trzyma się pewnych idei na temat natury Boga i wszechświata, staje się osobą, która w ogóle nie ma wiary.

Kiedy nie wymagasz niczego od świata ani od Boga, kiedy niczego nie chcesz, nie szukasz, niczego nie oczekujesz, wtedy najwyższy stan przyjdzie do ciebie nieproszony i niespodziewany.

Samoświadomość to wiedza we wszystkich częściach ciała, umysłu i duszy, że teraz posiadasz królestwo Boże; że nie musisz się modlić, żeby ono przyszło do ciebie; że wszechobecność Boga to twoja wszechobecność; i że wszystko, co musisz zrobić, to poprawić swoją wiedzę.

Słowa angażują nasz umysł, ale w ciszy słyszymy Obecność Boga.

Boska desperacja jest początkiem duchowego przebudzenia, ponieważ wywołuje pragnienie realizacji Boga.

Wewnętrzna pustka to drzwi do Boga.

Nie musisz się zmagać, aby dotrzeć do Boga, ale musisz walczyć, aby zerwać samostworzoną zasłonę, która ukrywa go przed tobą.

Ukryty za człowiekiem jest Bóg. Daj mu tylko mały sposób, mały przejście, by mógł przejść przez ciebie. To jest twórczość. Pozwolenie Bogu wydarzyć się to twórczość. Twórczość jest religijnym stanem.