Technologia, która zanieczyszcza, może również oczyszczać, produkcja, która gromadzi, może również sprawiedliwie rozdzielać, pod warunkiem, że etyka szacunku dla życia i godności ludzkiej, praw dzisiejszych pokoleń i tych, które nadejdą, będzie dominować.

Kiedy pragniesz dobra wspólnego, cały świat pragnie tego z tobą. Uczyń pragnienie ludzkości swoim i pracuj na jego rzecz. Tam nie możesz ponieść porażki.

Na próżno się rodzi, kto uzyskawszy ludzkie narodziny, tak trudne do osiągnięcia, nie próbuje w tym życiu poznać Boga.

Liczba tych obdarzonych życiem ludzkim jest tak mała, jak ilość ziemi, którą można umieścić na paznokciu. Życie ludzkie jest trudne do utrzymania - tak samo jak trudno jest, aby rosa pozostała na trawie. Ale lepiej jest żyć jeden dzień z honorem, niż żyć 120 lat i umrzeć w hańbie.

Miłość to nasza prawdziwa esencja. Miłość nie ma ograniczeń związanych z kastą, religią, rasą ani narodowością. Jesteśmy wszystkimi paciorkami nawleczonymi na tę samą nić miłości. Obudzić tę jedność i rozprzestrzenić w innych miłość, która jest naszą wrodzoną naturą, to prawdziwy cel ludzkiego życia.

Bóg jest jeden, ale ma niezliczone formy. On jest stwórcą wszystkiego i sam przyjmuje ludzką formę.

Osoba, która dostrzega, że Bóg przebywa w każdym człowieku, staje się pokorna.

Zawsze mam wrażenie, że jestem po prostu kolejnym człowiekiem.

Kiedy uwaga skierowana jest na duchowy aspekt życia, przynosi poczucie przynależności, odpowiedzialności, współczucia i troski o całą ludzkość.

W życiu utrata jest nieunikniona. Wszyscy o tym wiedzą, ale w rdzeniu większości ludzi pozostaje to głęboko zaprzeczone – „To nie powinno mnie spotkać.” Z tego powodu utrata jest najtrudniejszym wyzwaniem, przed którym staje człowiek.

Jeśli tracisz kontakt z naturą, tracisz kontakt z ludzkością.

Świątynie to nie domy wariatów ludzi, którzy wierzą, że kamienny obraz to Bóg. Świątynie są szkołami ludzkości, miejscami pokoju, ziemią kompromisu i oczyszczenia, centrami nadziei oraz centrami inspiracji i koncentracji.

Miłość to wiecznie płonący ogień, w którym ludzkość i cały świat są oczyszczane.

Ponieważ człowiek jest obdarzony empatią, narusza naturalny porządek, jeśli nie sięga po tych, którzy potrzebują opieki. Odpowiadając na tę empatię, człowiek jest w harmonii z porządkiem rzeczy, z dharmą; w przeciwnym razie nie jest.

Zmiana w społeczeństwie ma drugorzędne znaczenie; to wydarzy się naturalnie, nieuchronnie, gdy jako człowiek wprowadzisz zmianę w sobie.

Religia, polityka, społeczeństwo cię wyzyskują, a ty jesteś przez nie uwarunkowany; jesteś zmuszany do konkretnego kierunku. Nie jesteście ludźmi; jesteście tylko trybikami w maszynie.

Każdy człowiek jest zdolny do życia absolutnie błogo w sobie.

Nadzieja jest najbardziej uniwersalnym z ludzkich dóbr.

Są trzy cechy, za które jestem wdzięczny Fortunie: po pierwsze, że urodziłem się człowiekiem, a nie zwierzęciem; po drugie, mężczyzną, a nie kobietą; po trzecie, Grekiem, a nie barbarzyńcą.

To moje jedyne i stałe skargi, że ludzie prości, pozbawieni Ducha Bożego, chcą oceniać jedynie przez swoje ludzkie myślenie to, co słuchają lub czytają w Biblii, która została wypowiedziana i napisana przez Ducha Świętego i w Duchu Świętym.

Kiedy jesteśmy młodzi, a potem starsi, silnie zależymy od czułości innych. Między tymi etapami zazwyczaj czujemy, że możemy zrobić wszystko bez pomocy innych i że uczucia innych ludzi są po prostu nieistotne. Ale na tym etapie myślę, że bardzo ważne jest, aby zachować głęboką ludzką czułość.

Nie jest to przesada, gdy mówi się, że każdy człowiek jest w pewnym stopniu zahipnotyzowany, czy to przez idee, które bezkrytycznie przyjął od innych, czy przez idee, które powtarzał sobie lub przekonał się, że są prawdziwe. Te negatywne idee mają dokładnie taki sam wpływ na nasze zachowanie, jak negatywne idee wszczepione w umysł osoby zahipnotyzowanej przez profesjonalnego hipnotyzera.

Pan Krishna... ogłasza samorealizację, prawdziwą mądrość, jako najwyższą gałąź całej ludzkiej wiedzy — króla wszystkich nauk, samą istotę dharmy ("religii") — ponieważ tylko ona na stałe wykorzenia przyczynę trójstronnego cierpienia człowieka i ukazuje mu jego prawdziwą naturę błogości. Samorealizacja to joga lub "jedność" z prawdą — bezpośrednie postrzeganie lub doświadczenie prawdy przez wszechwiedzącą intuicyjną zdolność duszy.