Sommige wezens zullen met je meelopen gedurende dit lichamelijke bestaan, tot het einde. Sommigen zullen komen met heldere beloften, heldere lichten, maar ze vervagen snel. Anderen komen, ze lijken niet ver te zullen gaan, maar ze zijn marathonlopers; ze zijn er altijd voor je. Dit kun je niet bepalen... Op de een of andere manier zul je in de stroom van je eigen unieke rivier zien dat alles is zoals het zou moeten zijn.

Waar God je ook op enig moment mag houden, vanaf daar moet je de pelgrimage naar de realisatie van God ondernemen. In alle vormen, in actie en non-actie, is Hij, de Ene, aanwezig. Terwijl je werkt met je handen, blijf verbonden met Hem door japa, de constante herinnering aan Hem in je hart en geest. In Gods rijk is het vergeten van Hem schadelijk. De weg naar Vrede ligt in het herinneren van Hem en alleen Hem.

Lachen is zo'n gezonde oefening. Iemand lacht - dat is perfecte lichaamsbeweging, sluit je bij hem aan. Iemand is speels - als je tijd hebt, sluit je dan aan.

Toewijding aan God is een verslaving die altijd blijft.

Er zijn momenten dat een leider voor de kudde moet uitgaan, een nieuwe richting moet inslaan, ervan overtuigd dat hij zijn volk op de juiste manier leidt.

Leer je drama te zien ontvouwen, terwijl je tegelijkertijd weet dat je meer bent dan je drama.

Kijk een paar keer per dag rond in de kamer alsof je net in die kamer geboren bent.

Zen is een bevrijding van tijd. Want als we onze ogen openen en duidelijk zien, wordt het duidelijk dat er geen andere tijd is dan dit moment, en dat het verleden en de toekomst abstracties zijn zonder enige concrete realiteit.

Leven als een levend wezen is niet de uiteindelijke staat; er is iets [de Werkelijkheid] daarbuiten, veel wonderlijker, dat noch zijn noch niet-zijn is, noch leven noch niet-leven. Het is een staat van Pure Bewustzijn, voorbij de beperkingen van ruimte en tijd.

Zo is het delen in de lijden van Christus tegelijkertijd lijden voor het koninkrijk van God. In de ogen van de rechtvaardige God, voor zijn oordeel. Degenen die delen in de lijden van Christus, worden waardig bevonden voor dit koninkrijk.

De Purusha moet te allen tijde de houding aannemen van een gever van goedkeuring, terwijl hij de lagere bewegingen afwijst en alleen de bewegingen van de waarheid accepteert.

Als we gevangenen zijn, hoe bevrijden we ons dan? Hoe lang moeten we in de gevangenis blijven? Met standvastige vastberadenheid moeten we de ware geest van vrijheid bereiken door middel van juiste contemplatie, juist denken en juiste actie en leven. Anders zullen we leven na leven gebonden blijven door ons karma.

Je bent altijd een winnaar. Soms win je, soms laat je anderen winnen.

Nu is het tijd te weten dat alles wat je doet heilig is.

Als je soms valt, moet je niet ontmoedigd raken.

Laat ons niet moe worden in het doen van goed, want op de juiste tijd zullen wij oogsten, als we niet opgeven.

Er komt een moment in het leven van de zoeker wanneer hij ontdekt dat hij zowel de minnaar als de beminde is. De aspirerende ziel die hij belichaamt, is de minnaar in hem. En het transcendentale Zelf dat hij van binnenuit onthult, is zijn Beminde.

Er komt een tijd waarin meditatie de onbewuste geest opwekt en verborgen indrukken naar voren haalt. Het versnelt de methode van analyseren, begrijpen en onderzoeken van het onbewuste.

Laat je leven licht dansen op de randen van de Tijd, als dauw op de punt van een blad.

Elke keer dat we een immorele keuze maken, worden we meer verslaafd aan immoraliteit.

Ik ben de geest, toch? Nee, eigenlijk niet. Hoe vaak is de geest 's ochtends wakker geworden, hoe vaak heeft de geest gedroomd, hoe vaak heeft de geest geslapen - en jij bent de getuige van alles.

Als alle bloemen rozen wilden zijn, zou de natuur haar lentebeo schoonheid verliezen en zouden de velden niet meer versierd zijn met kleine wilde bloemen.

In de praktijk van zittende meditatie heb je altijd een relatie met je dagelijkse leven. Meditatiepraktijk brengt onze neuroses naar de oppervlakte in plaats van ze op de bodem van onze geest te verbergen. Het stelt ons in staat om ons leven als iets werkbaars te beschouwen.