Prawdziwa świętość nie oznacza ucieczki od świata; raczej polega na wysiłku wprowadzenia Ewangelii w codzienne życie, w rodzinie, w szkole i pracy oraz w zaangażowaniu społecznym i politycznym.

Cały cel życia to osiągnięcie oświecenia. Nic innego nie ma znaczenia w porównaniu do tego całkowicie naturalnego, wywyższonego stanu świadomości. Dlatego zawsze dąż do tego. Ustal swoje życie wokół tego celu. Nie daj się wciągnąć w małe rzeczy, a potem to będzie twoje.

Ciesz się, Panie mój, ze wszystkimi swoimi stworzeniami, a zwłaszcza bratem Słońcem, który jest dniem i przez którego dajesz nam światło. On jest piękny i promieniujący w wielkich blaskach, i nosi podobieństwo do Ciebie, Najwyższy.

Kazanie na Górze... trafiło prosto do mego serca. Porównałem to z Gitarą. Mój młody umysł starał się zjednoczyć nauki Gity, "Światła Azji" i Kazania na Górze. Ta rezygnacja była najwyższą formą religii, która bardzo mnie poruszyła.

Ludzie myślą, że Bóg chce naszych ofiar. Bóg nie potrzebuje niczego od nas. On jest dawcą. Jest jak słońce – dawca światła.

Możliwe, że spodziewałeś się, że oświecenie przyjdzie BACH! natychmiastowe i trwałe. To mało prawdopodobne. Po pierwszym doświadczeniu „aha” można to traktować jako przerzedzanie się warstwy chmur.

Jeśli jesteś w ciemnym pokoju, nie bij ciemności kijem, ale spróbuj zapalić światło.

Jest tylko jedna klęska: ignorancja. I tylko jedno rozwiązanie: oświecenie.

Lampy są różne, ale Światło jest to samo. Jedna materia, jedna energia, jedno Światło, jeden umysł-Światło, nieustannie emanujący wszystkimi rzeczami.

Jak róża otworzyła swoje serce i dała światu całe swoje piękno? Poczuła zachętę Światła wobec swojego istnienia; w przeciwnym razie wszyscy pozostawalibyśmy zbyt przestraszeni.

Łaskawy język jest magnesem serc ludzi. Jest chlebem ducha, nadaje słowom sens, jest źródłem światła mądrości i zrozumienia...

Czym jest medytacja? Medytacja to nasza świadoma świadomość czegoś ogromnego i nieskończonego w nas. Medytacja daje nam Pokój, Światło i Błogość.

Jeśli otworzysz pachy, mózg stanie się lekki. Nie możesz się zamartwiać ani popadać w depresję.

Ten, kto szczerze szuka swojego prawdziwego celu w życiu, sam jest przez ten cel poszukiwany. Kiedy koncentruje się na tym poszukiwania, światło zaczyna rozwiewać jego zamieszanie, nazywaj to objawieniem, nazywaj to inspiracją, jak chcesz. To brak zaufania wprowadza w błąd. Szczerość prowadzi prosto do celu.

Słowo Boże jest lampą, której światłem są te słowa: Wy jesteście owocami jednego drzewa i liśćmi jednej gałęzi. Traktujcie się nawzajem z najwyższą miłością i harmonią... Tak potężne jest światło jedności, że może oświetlić całą ziemię.

Niech twoje oko będzie czyste, ręka wierna, język prawdomówny, a serce oświecone.

W każdej duszy jest światło; wystarczy, że chmury, które ją przyćmiewają, zostaną rozproszone, aby ono zabłysło.

Niech cały wszechświat będzie wypełniony pokojem i radością, miłością i światłem.

Prawdziwe poczucie humoru to lekkość: nie bijemy rzeczywistości na głowę, ale doceniamy ją z lekkością. Podstawą wizji Shambhali jest ponowne odkrycie tego doskonałego i prawdziwego poczucia humoru, tej lekkiej formy docenienia.

Nie próbuj poprawiać umysłu. Próba poprawienia umysłu jest jak próba poprawienia fal w oceanie. Czy możesz zatrzymać fale w oceanie? Jeśli chcesz zobaczyć ocean bez fal, musisz zanurkować głębiej. Kiedy zanurkujesz głęboko w sobie, doświadczysz spokoju oceanu. A jeśli wszystko jest zamarznięte, to jest oświecenie.

Niektóre istoty będą szły z tobą przez całą długość tego ciała, aż do samego końca. Inni przyjdą z jasnymi obietnicami, jasnymi światłami, ale szybko znikną. Inni przyjdą, nie wyglądają, jakby mieli daleko zajść, ale są biegaczami maratonu; są z tobą przez cały czas. Nie możesz tego określić... W jakiś sposób, w nurcie twojej unikalnej rzeki, zobaczysz, że wszystko jest tak, jak powinno być.

Czy wielkie nauki duchowe naprawdę nawołują do walki ze złem, ponieważ jesteśmy po stronie światła, po stronie pokoju? Czy mówią nam, żeby walczyć z tą drugą "niepożądaną" stroną, złą i czarną? To duże pytanie. Jeśli w świętych naukach jest mądrość, nie powinno być wojny. Dopóki człowiek jest zaangażowany w wojnę, próbując bronić lub atakować, jego działanie nie jest święte; jest przyziemne, dualistyczne, sytuacją na polu bitwy.

Gdzie jest ciemność, niech będzie światłość.