Nasze umysły muszą medytować nad jakimś obiektem. Zgodnie z tym, o czym myśli, człowiek może stworzyć atmosferę promienności, radości, lekkości; a to przynosi radość. Lub może nieść ze sobą smutek. To kwestia nawyku myślenia. Musimy budować nasze własne życie poprzez nasze myśli. Istnieje wiele sposobów, aby to zrobić. Sztuka, muzyka, nawet praca ręczna, wszystko to może przynieść dojrzewanie duszy.

Praktyki duchowe podjęte w młodym wieku mają głęboki i długotrwały wpływ. Ludzie mają ogromny potencjał, pod warunkiem, że nauczą się trenować siebie na wszystkich poziomach—fizycznym, umysłowym i duchowym. Nauczmy nasze dzieci, jak być świadomymi siebie na wszystkich poziomach. Z spokojnym i skoncentrowanym umysłem dzieci mogą doświadczyć prawdziwego pokoju i szczęścia.

Każdy kontakt to okazja do unikalnego satsangu z twoim Ja, nie w sztuczny lub wymuszony sposób, ale poprzez utrzymywanie umysłu w sercu, poprzez zaufanie do wewnętrznego guru i uznanie każdej chwili za doskonałą samą w sobie, po prostu będąc sobą. To prawdziwa i naturalna odpowiedzialność, a raczej 'zdolność odpowiedzi', zdolność do odpowiadania bez wysiłku na potrzeby chwili.

Daj mi siłę, to moja modlitwa do ciebie, panie – uderz, uderz w korzeń ubóstwa w moim sercu. Daj mi siłę lekko znosić moje radości i smutki. Daj mi siłę, aby moja miłość była owocna w służbie. Daj mi siłę, by nigdy nie odrzucać biednych ani nie klękać przed bezczelną potęgą. Daj mi siłę, by podnieść mój umysł ponad codzienne drobiazgi. I daj mi siłę, by oddać moją siłę Twojej woli z miłością.

Nic nie może tak bardzo poniżyć nas przed miłosierdziem i sprawiedliwością Bożą, jak rozważanie Jego dobrodziejstw i naszych własnych grzechów. Rozważmy więc, co On dla nas uczynił, a co my uczyniliśmy przeciwko Niemu; wspomnijmy nasze grzechy szczegółowo, a Jego łaskawe dobrodziejstwa w podobny sposób, pamiętając, że wszystko, co jest dobre w nas, nie jest nasze, lecz Jego, a wtedy nie musimy bać się próżności ani samouwielbienia.

Kriya Yoga obejmuje techniki, które są całkowicie naukowe, każdy krok oparty na eksperymentalnej realizacji. Joga i nauka są nierozłączne, tak jak religia i nauka są niezbędnymi uzupełnieniami. Naukowiec stawia zadanie kontrolowania sił fizycznych, podczas gdy jogin zajmuje się siłami mentalnymi. Naukowiec to nieświadomy jogin, którego umysł działa na zewnętrznych torach. Joga to dokładna nauka oparta na niezmiennych prawach natury.

Gdziekolwiek Bóg cię umieści, w tym miejscu musisz rozpocząć pielgrzymkę do realizacji Boga. We wszystkich formach, zarówno w działaniu, jak i w nie-działaniu, On sam jest Tym Jednym. Wykonując swoją pracę rękami, bądź związany z Nim przez utrzymywanie japy, nieustannego wspomnienia o Nim w sercu i umyśle. W Królestwie Bożym zapomnienie o Nim jest szkodliwe. Droga do Pokoju leży w pamięci o Nim i tylko o Nim.

Każda istota żywa zawsze pragnie być szczęśliwa, niezbrukana smutkiem; a każdy ma największą miłość do siebie, co wynika wyłącznie z faktu, że szczęście jest jego prawdziwą naturą. Dlatego, aby uświadomić sobie to wrodzone i niezbrukane szczęście, które rzeczywiście doświadcza każdego dnia, gdy umysł jest stłumiony w głębokim śnie, niezbędne jest, aby poznał siebie. Najlepszym środkiem do uzyskania tej wiedzy jest zapytanie: „Kim jestem?” w poszukiwaniu Jaźni.

Aby nie zostawiać żadnych śladów, kiedy coś robisz, powinieneś to zrobić całym ciałem i umysłem; powinieneś skupić się na tym, co robisz. Powinieneś zrobić to całkowicie, jak dobry ognisko. Nie powinieneś być dymnym ogniem. Powinieneś spalić się całkowicie. Jeśli nie spalisz się całkowicie, ślad ciebie zostanie w tym, co robisz. Nie powinieneś mieć żadnych pozostałości po tym, jak coś zrobisz. Ale to nie oznacza, że musisz zapomnieć o tym.

Jeśli coś nie działa dzisiaj, to coś lepszego jest w planie. Ta pewność powinna być w naszej głowie.

Twoje zmartwienia, twoje uczucia, twoje myśli pojawiają się w twoim własnym umyśle. Jesteś całkowicie odpowiedzialny za wszystkie swoje uczucia - jak się czujesz, co myślisz, co robisz... Jesteś odpowiedzialny.

Po zatrzymaniu niższych aktywności umysłu, należy go uczynić receptywnym; zamiast snuć wszelkie puste i bezcelowe myśli, umysł powinien przyjmować intuicje z góry.

Cierpliwość w umyśle i dynamizm w działaniu to odpowiednia formuła.

Supramentalna transformacja, supramentalna ewolucja musi wiązać się z wyniesieniem umysłu, życia i ciała ponad siebie, w większy sposób istnienia, w którym ich własne drogi i moce nie będą tłumione ani zniesione, ale udoskonalone i spełnione przez samoprzekroczenie.

Medytacja to nieskierowany umysł, po prostu słuchasz w milczeniu, nie z napięciem w umyśle, nie z pragnieniem poznania i nauki, nie, z całkowitym rozluźnieniem, w oddaniu, w otwarciu swojej istoty. Słuchasz, nie po to, aby wiedzieć, po prostu słuchasz, aby zrozumieć.

Unikaj nadmiernej wesołości. Umysł w takim stanie nigdy nie staje się spokojny; staje się kapryśny. Nadmierna wesołość zawsze będzie następować po smutku. Łzy i śmiech są bliskimi krewnymi. Ludzie tak często przeskakują z jednej skrajności w drugą.

Musimy podróżować; musimy jechać do obcych krajów. Musimy zobaczyć, jak działa silnik społeczeństwa w innych krajach i utrzymywać wolną i otwartą komunikację z tym, co dzieje się w umysłach innych narodów, jeśli naprawdę chcemy stać się znowu narodem.

Nie należy go brać w gorącym klimacie. Jeśli jesteś w miejscu chłodnym i spokojnym, jesteś sam i twoje myśli są skierowane ku Bogu, wtedy możesz wziąć jogiczne lekarstwo.

W rzeczywistości jesteś duchem. Ciało zostało zaprojektowane przez umysł, który sam pochodzi od Ducha.

Oczywiście, nie możesz zmusić swojego umysłu do milczenia. To byłoby jak próba wygładzenia fal na wodzie żelazkiem. Woda staje się czysta i spokojna tylko wtedy, gdy ją zostawisz w spokoju.

Umysł to tylko zbiór myśli. Myśli mają swoje korzenie w myśli Ja. Kto bada Prawdziwe "Ja", doświadcza ciszy błogości.

Ostatecznym źródłem mojego psychicznego szczęścia jest mój spokój wewnętrzny. Nic nie może tego zniszczyć, poza moim własnym gniewem.

Twój umysł ma pewną klarowność i zdolność do właściwego myślenia; otwiera się ku wyżynom, ale dla własnego dobra - by otrzymać światło z góry do swojej własnej aktywności.